انقلابی‌گری دال مرکزی در چرخه مدیریت تمدن نوین اسلامی است که در کلیه مراحل نظام‌سازی، دولت‌سازی و جامعه‌پردازی ظهور و بروز دارد. بر این اساس، پیوست انقلابی‌گری شرط لازم برای پویایی نظام و الزامی مستحکم جهت تحقق حکمرانی اسلامی به شمار می‌رود. پژوهش حاضر با هدف تبیین بایسته‌های ساختاری و نرم‌افزاری نظریه «نظام انقلابی» و ارائه دلالت‌های راهبردی آن در ساحت حکمرانی سامان یافته است. پرسش اصلی تحقیق آن است که الزامات ساختاری و نرم‌افزاری برای تحقق و تداوم نظام انقلابی کدام‌اند و چگونه در ساختارها نهادینه می‌شوند؟ این پژوهش از نظر هدف، بنیادی-کاربردی بوده و با رویکرد کیفی و روش تحلیل اسنادی انجام شده است. داده‌ها از طریق فیش‌برداری هدفمند از اسناد بالادستی و بیانات رهبر معظم انقلاب گردآوری و با استفاده از مکانیسم کدگذاری (باز و محوری) تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که امتداد نظام انقلابی نیازمند هفت بایسته اساسی است: «پویایی و انعطاف ساختاری»، «ساختار مشارکت‌پذیر و غیرمتمرکز»، «خاصیت تعیین‌کنندگی ارزش‌ها»، «عقلانیت و عدالت‌محوری»، «اخلاق‌محوری و مردم‌پایه بودن»، «درون‌زایی و تاب‌آوری» و «دانش‌بنیان و خلاق‌محور بودن». در نهایت، پژوهش حاضر برای خروج از سطح انتزاعی، الزامات راهبردی و سیاستیِ هر یک از این بایسته‌ها را جهت پیاده‌سازی در رویه‌های نهادی، ساختار دیوان‌سالاری و مدیریت ارتباطات کشور ارائه نموده است.