شاخص توسعه انسانی همواره مقیاس متناسبی برای سنجش اثرگذاری معیارهای رشد اقتصادی و رفاه بوده است. اطلاعات متقن از رژیم پهلوی دوم این نکته را مورد تایید قرار می دهد که سطح شاخص توسعه انسانی در آن دوران به نسبت سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی به میزان قابل توجهی پایین تر بوده است. در این میان پیروزی انقلاب اسلامی با بسترسازی حکمرانی خوب، دامنه انتظارات درباره افزایش توسعه انسانی را شتاب بخشیده است. به عبارتی وقوع انقلاب اسلامی و شاکله حکمرانی خوب و عدالتخواه، زمینه را برای افزایش شاخص توسعه انسانی فراهم ساخته است. از این رو این مقاله در پی بررسی و پاسخ به این سوال اصلی است که تفاوت های سطح شاخص توسعه انسانی در دوره پهلوی دوم و پس از انقلاب اسلامی چگونه بوده و وقوع انقلاب اسلامی چه تأثیری بر توسعه این شاخص داشته است؟ در این راستا برای پیشبرد پژوهش، از روش کیفی تحلیل اسنادی نظام­مند استفاده شده است. یافته ها نشان می دهد که در دوره پهلوی دوم، سطح توسعه انسانی پایین ماند؛ اما پس از انقلاب اسلامی، با تغییر پارادایم حکمرانی به سوی عدالتخواهی توزیعی، خدمت رسانی فراگیر و سرمایه گذاری در آموزش و بهداشت، شاخص توسعه انسانی در شرایط مطلوب تری قرار گرفت.